با گسترش تکنولوژی در کنار راحتی ، آسایش و چیزای خوبی که به وجود میاره مخاطراتی هم هست . همون بحث چاقو و امثال اینا . اگه بیایم استفاده بعضی از آدم ها از تکنولوژی یا بعضی از ابزار هارو بگیریم چه تاثیری تو جامعه می گذاره ؟ اگه نزاریم یه قاتل از چاقو استفاده کنه به نظر خوب و منطقی میاد ولی ما که ذهن آدمارو نمی تونیم بخونیم نمی شه قبل از وقوع قتل چاقو رو از دست کسی گرفت ! راه حل میرسه به دسته بندی کردن آدما ، تو بند کفشاتو اینطوری می بندی احتمال وقوع خشونت از سمت تو بیشتر پس ما برای حفاظت از امنیت و آرامش افراد دیگه مجبوریم تورو از زندگی ساقط کنیم . تا آخر عمرت نمی تونی هیچ وسیله نوک تیزی داشته باشی . این پست جنبه کلی داره و انگشت اتهام به طرف کسی یا کشوری نیست .

معنی سانسور

اگه فکر ،‌ حرف ، عمل یا خود طرف رو محدود کنیم واضحه وقتی تفکر یا حرفی یا شخصی برخلاف گروهی باشه که اتفاقی قدرت زیادی هم دارن ، اون گروه تمایلی نداره که حرف اون شخص انتشار پیدا کنه . این کار رو دولت ، نویسنده ی قانون ، گروه های مذهبی یا حتی جریان های اجتماعی انجام میدن .

سانسور یعنی چی ؟

سانسور یعنی محدود کردن آزادی شخصی و مرز گذاشتن به چیزایی که میگه و انجام میده . فقط دولت ها نیستن که اینکارو انجام میدن ، برنامه نویس هایی که برنامه می نویسن یا الگوریتم طراحی می کنن ، نویسنده های خط مشی که توسط پلتفرم های ارتباط جمعی استخدام شدن . حتی فشاری که تو محیط اجتماعی خودتون می تونه منجر به خود سانسوری بشه . از سر ترس ، طرد شدن یا بدتر !

حتی کمپانی ها بخاطر فضای اجتماعی ، سیاسی ، دست به خود سانسوری میزنن ،‌قسمتی از کتاب رو حذف می کنن قسمتی از فیلم رو حذف می کنن یا حتی محصولی رو منتشر نمی کنن . حتی برعکسش هم اتفاق می افته ، بعضی از شرکت های بزرگ تکنولوژی علی رغم دستور جلوگیری از سانسور ، باز هم به سانسور کردن ادامه میدن . شاید بی ربط باشه شایدم ربط داشته باشه ولی شرکت اپل هیچ وقت اجازه نمی ده تو فیلما آدمای بد گوشی یا محصولات اپل داشته باشن پس طبیعیه دست به انواع و اقشام سانسور بزنه تا همیشه خودشو آدم خوبه نشون بده .

در سطح دولت

دولت به عنوان یه دستگاه اجرایی معمولا محدودیت هایی ایجاد می کنه جدا از محدودیت های کرونایی و قرنطینه . ولی گفتیم دولت یه دستگاه اجراییه یعنی باید در خدمت شهروندانش باشه فارغ از جنسیت ،‌ قومیت یا طبقه اجتماعی شخص . وظیفه دولت اینکه کشور رو به سمت امنیت آسایش و سلامت سوق بده به طوری که مورد رضایت عموم باشه نه اینکه مورد رضایت خود عوامل و مسئولان باشه. ( خیر همگانی از دیدگاه سیستمی جالب به نظر میاد و نباید جلوی فردیت رو بگیره )

در چین

چین کاملا توسط حزب کمونیستیش کنترل میشه (CCP , Chinese Communist Party) که بنیانگذار و تنها حزب حاکم جمهوری خلق چینه . سانسور رو به وجود نیاوردن ولی هر جایی که بتونن بدون هیچ ابایی ازش استفاده می کنن . Uyghurs ( مردم محلی جینگ جیانگ ) برای توانبخشی بازداشت می شن و شهروندان چینی نمی تونن در موردش چه آنلاین چه آفلاین صحبت کنن .

در کره شمالی

مردم کره شمالی کلا به انترنت جهانی وصل نیستن . محدودیت های چین در مقابل کره شمالی خیلی کمتره . اگه واقعا همه ما تو دنیای شبیه سازی شده از نظر ایلان ماسک زندگی می کنیم کره شمالی بدترین ورژن این زندگیه . شاید بد از این که مردیم به شبیه سازی کره شمالی منتقل شیم کسی چی می دونه ! O_O

در ایالات متحده

سرزمین رویا و آرزوها ، شجاعت و آزادی ، آرمان شهر و همچی تمام در نظر خیلی از مردم . اولین اطلاحیه قانون اساسی ، از آزادی بیان در برابر تمامی سطوح سانسوریگ در دولت محافظت می کنه . خیلیم باحال . ولی اممم صبر کن دوباره بخونمش !؟ یعنی فقط دولت و افراد دولتی آزادی بیان دارن و افراد خصوصی شامل این قانون نمی شن . این یعنی سانسورینگ تو قانون اساسی آمریکا لنگر انداخته . از سانسور کردن خشونت تو کتابای کمیک تا سانسور زنده نمایش هاشون . واقعیت اینه که ما داریم تو یه شبیه سازی سانسور شده زندگی می کنیم !

اینترنت

تو آمریکا سانسوریگ در مورد انتخابات ریاست جمهوری ،‌هر چقدرم مهم باشه فقط اون نیست . سانسور های خیلی کوچیکتری که در مورد افراد هست و هیچ وقت سر خط خبر ها نمیشه . که مستقیما رو همه ما تاثیر می زاره حتی وقتی کسی فکر می کنه، سانسوریگ روی من یا زندگی روزانه ام تاثیر نداره . برخلاف چین یا کشور های دیگه ، میان وبسایت هارو بلاک می کنن ، ولی تو دنیای غرب اونها مستقیما دامنه ها رو بلاک نمی کنن به جای اون سانسوریگ خیلی زیرکانه تر و در سطح اشخاص اتفاق می افته .

ارتباط جمعی

جایی که توئیتر لینک هایی به خبر های خاصی رو بن می کنه ، یا خراب کردن یک فرد مثل بن کردن اکانتش از یک پلتفرم ،‌ پاک کردن کل چنل یوتیوبش وغیر . ( که بیشتر خود سانسوری محسوب میشه واسه اون پلتفرم و شرکت ) .چیزایی که فیسبوک نمی خواد بدونی ، یوتیوب ، توئیتر ، تیک توک ، حتی صنعت سرگرمی مثل دیزنی ، نتفلیکس ، کمیک بوک ، سانسوریگ توسط خبرنگارن و کلیییی چیز دیگه

مزایا

تو بعضی شرایط سانسوریگ می تونه خوب باشه . مثلا بستن راه های ارتباطی گروه های تروریستی در بستر وب . ولی مشکل اینجاس که معمولا چیزای که واقعا بد نیستن و صرفا در حد یه انتقاد یا بیان عقیده هستن هم دچار بازی سیاسی و محدودیت میشن .

مقابله

نرم افزار های آزاد و سیستم های غیر متمرکز راه حل خوبی هستن .

خب خب تا همینجا کافیه نمی خوام واسه خودم دردسر درست کنم :-) . منبع اینجا بود خودمم کمی از نظرمو قاطیش کردم و بعضی جاهشو حذف کردم دیگه خودتون خواستید بخونید :/

نظرتون رو بنویسد
کپی بخش یا کل هر کدام از مطالب لینوکس ۹۸ تنها با کسب مجوز مکتوب امکان پذیر است.
وبلاگ لینوکس ۹۸ یک پروژه متن باز بوده و سورس آن در گیت‌هاب موجود است.